Badania przyspieszonego starzenia (ang. Accelerated studies) to metoda pozwalająca oszacować trwałość produktu w krótszym czasie niż rzeczywisty okres przechowywania poprzez celowe podwyższenie temperatury przechowywania próbek. Wyższa temperatura przyspiesza procesy fizykochemiczne i mikrobiologiczne zachodzące w produkcie, co pozwala przewidzieć jego zachowanie w normalnych warunkach dystrybucji.
To jednak narzędzie eksperymentalne, które wymaga ostrożnej interpretacji wyników. Temperatura jest bowiem kluczowym czynnikiem determinującym rozwój drobnoustrojów i zachodzące reakcje chemiczne. Jej manipulacja może zmienić nie tylko tempo, ale i charakter procesów zachodzących w produkcie. Dlatego wyniki badań przyspieszonego starzenia zawsze należy traktować jako dane orientacyjne, wymagające weryfikacji w rzeczywistych warunkach przechowywania.