Zrób kolejny krok.

Poproś o wycenę naszych analiz z gwarancją jakości — skontaktujemy się z Tobą w ciągu kilku dni roboczych.

Badania przyspieszonego starzenia (ang. Accelerated studies) to metoda pozwalająca oszacować trwałość produktu w krótszym czasie niż rzeczywisty okres przechowywania poprzez celowe podwyższenie temperatury przechowywania próbek. Wyższa temperatura przyspiesza procesy fizykochemiczne i mikrobiologiczne zachodzące w produkcie, co pozwala przewidzieć jego zachowanie w normalnych warunkach dystrybucji.

To jednak narzędzie eksperymentalne, które wymaga ostrożnej interpretacji wyników. Temperatura jest bowiem kluczowym czynnikiem determinującym rozwój drobnoustrojów i zachodzące reakcje chemiczne. Jej manipulacja może zmienić nie tylko tempo, ale i charakter procesów zachodzących w produkcie. Dlatego wyniki badań przyspieszonego starzenia zawsze należy traktować jako dane orientacyjne, wymagające weryfikacji w rzeczywistych warunkach przechowywania.

 
Badania przyspieszonego starzenia _ ALS Food
DLA JAKICH PRODUKTÓW MOŻNA ZASTOSOWAĆ TĘ METODĘ?

Badania przyspieszonego starzenia najlepiej sprawdzają się dla produktów, w których termin przydatności do spożycia jest uwarunkowany przede wszystkim czynnikami jakościowymi, a nie mikrobiologicznymi, czyli takich, gdzie kluczową rolę odgrywają procesy fizykochemiczne, takie jak:

• Produkty suche i o niskiej aktywności wody (np. kawy, herbaty, przekąski, makarony, płatki zbożowe)
• Produkty sterylizowane i pasteryzowane (np. konserwy, sosy, dżemy)
• Produkty o stabilnej matrycy chemicznej (np. oleje, tłuszcze, czekolada)
• Nie zalecane dla produktów chłodzonych i świeżych, w których temperatura bezpośrednio wpływa na dynamikę wzrostu drobnoustrojów. W takich przypadkach wyniki mogą być mylące i niereprezentywne dla rzeczywistych warunków przechowywania.